Veiligheid. Wat bedoelen politici daarmee? Meer oorlog, gedwongen vaccinaties, onteigening, controle en censuur?

Recente overheidsmaatregelen en het nieuwe wetsvoorstel Defensiegereedheid wekken de indruk dat dit wel zo’n beetje is wat er met veiligheid wordt bedoeld.

ChatGPT maakte in opdracht van Bram Kanstein een analyse van het nieuwe wetsvoorstel, dat Defensie in staat moet stellen om niet gehinderd door regels zich voor te bereiden op calamiteiten.

Structurele (permanente) bevoegdheden ongeacht dreigingsniveau: 

Een belangrijk kenmerk van de Wodg (wet op defenisiegereedheid) is dat hij niet contingent is op een acute noodtoestand. Waar klassieke noodwetten alleen ingaan bij bijvoorbeeld het uitroepen van de beperkte of algemene noodtoestand, geeft deze wet Defensie bij voorbaat extra bevoegdheden, continu aanwezig. Er hoeft dus geen specifieke dreigingsindicator overschreden te worden; men acteert alsof de huidige tijd een “grijze zone” is waarin verhoogde waakzaamheid altijd nodig is. Dit roept zorgen op dat uitzonderingsmaatregelen genormaliseerd worden.

Het komt erop neer dat Defensie zonder tegenspraak kan bepalen wanneer er sprake is van een noodsituatie en vervolgens kan handelen alsof de vijand op de stoep staat. Dat betekent burgers surveilleren, de jeugd screenen op defensiegeschiktheid en ontheffing van diverse regels die de burger en milieu beschermen.

De vraag rijst: Aan wie vertrouw je dit soort macht toe? Aan experts waarvan de onafhankelijkheid discutabel is?

En belangrijker nog, maken dit soort wetten de samenleving veiliger? 

De ene veiligheid is de andere niet

Veiligheid zit niet in een pakket maatregelen die de burger via overheidsregels opgedrongen krijgt. Dat geldt natuurlijk bij uitstek voor oplossingen waar partijen steenrijk van worden en dus maar al te graag de burger toe willen verplichten. Dit soort corruptie voorkom je alleen wanneer er absolute transparantie is en onafhankelijk toezicht.

En dat is precies wat er op dit moment ontbreekt. Niet zozeer omdat hiervoor geen regels zijn opgesteld, maar omdat mensen de noodzaak niet inzien om wetten te toetsen aan de uitgangspunten van ons rechtssysteem. Ze kiezen liever voor blind vertrouwen in de overheid.

Maar als je veiligheid wil, dan is er wel wat meer nodig dan alleen een overheid. Dan moet ook de overheid zich houden aan een aantal principes. En dan heb ik het niet over dat ze respect moeten hebben voor een ander, maar over fundamentele principes waaruit respect voor de ander automatisch voortvloeit.

Dat er geen transparantie is noch onafhankelijk toezicht staat niet op zichzelf. Het is een direct gevolg van het ontbreken van belangrijke principes. In zo’n situatie betekent zo’n wet geen veiligheid, maar is het een regelrechte bedreiging voor de burger.

Onze samenleving is alleen maar echt veilig als het is gefundeerd op principes

Echt veiligheid ontstaat wanneer een samenleving is gefundeerd op een aantal goed gekozen afspraken, op principes die nageleefd worden en gehandhaafd.

Over wat voor soort principes heb ik het dan?  Voorzover we kunnen nagaan zijn her er vier : 

• Iedereen is gelijkwaardig, niemand is de baas
• Do No Harm – (simpel gezegd: je blijft met je poten van een ander en van zijn spullen af)
• Je mag jezelf beschermen met defensief geweld. Agressief geweld is verboden.
• Je kunt onderling alles afspreken, maar zonder toestemming kun je geen afspraken maken voor een ander.

Onze rechtsstaat werd lange tijd overeind gehouden door deze vier pijlers. Ze garandeerden dat burgers veilig konden samenleven, handelen en controle konden houden op de overheid. 

Zie ook dit filmpje met Mr. Caroline Vonhoff.

De laatste jaren zijn deze principes door de overheid en media stilzwijgend overboord gegooid. De toeslagenaffaire en trial by media zijn er goede voorbeelden van.

Het gevaar komt dus niet zozeer van de Russen, Chinezen of Amerikanen, ook niet van een virus en immigranten, maar van het verwaarlozen van deze essentiële principes.

Het is net als bij een ontvoering. Als je je niet meteen verzet, dan lig je op een gegeven moment in een kelder. Niemand hoort je meer. Hetzelfde gebeurt als we toelaten dat essentiele afspraken worden genegeerd. Op een gegeven moment weet niemand nog dat onze samenleving gefundeerd was op hele mooie principes en overheerst het recht van de sterkste.

De vier principes als uitgangspunt van ons handelen

Het is dus van levensbelang dat de vier principes weer uitgangspunt zijn bij het handelen van politici, de overheid en iedereen die deel wil nemen aan onze samenleving.  

De eerste stap is bewustwording. Je moet het belang inzien van deze principes en de wens voelen er naar te leven en ze te handhaven. Dat is het doel van deze site.